W tym wyjątkowym dla nas czasie, gdy redakcja naszego czasopisma „TANIEC” świętuje swoje dziesięciolecie, z tym większą dumą stajemy w roli patrona medialnego nad zbliżającą się, IX edycją Polskiej Platformy Tańca. Jak podkreślają organizatorzy, Polska Platforma Tańca to najważniejsze w naszym kraju profesjonalne wydarzenie networkingowe. Jego głównym celem i ogromnym potencjałem jest budowanie międzynarodowej obecności oraz współpracy polskiego i zagranicznego środowiska tanecznego. Na to wydarzenie zjeżdżają się z całego świata zagraniczni menedżerowie, prezenterzy, producenci, promotorzy tańca, a także dyrektorzy festiwali i przedstawiciele innych platform tanecznych.
Globalny kontekst: Jak wyglądamy na tle świata?
Platformy tańca to dobrze znany i sprawdzony na świecie mechanizm promocji sztuki choreograficznej. Doskonałymi przykładami ze świata są chociażby Tanzplattform Deutschland, która co dwa lata w Niemczech prezentuje starannie wyselekcjonowane spektakle i zaprasza do networkingu światowych programatorów, czy paneuropejska sieć Aerowaves (działająca w ponad 30 krajach), od lat wspierająca młodych twórców we wchodzeniu na rynki międzynarodowe. W tym potężnym globalnym ekosystemie polskim odpowiednikiem i pomostem dla naszych twórców jest właśnie Polska Platforma Tańca.
Podczas tego wydarzenia prezentowane są rodzime produkcje taneczne, wyłonione wcześniej w drodze specjalnego konkursu. Co więcej, pokazom towarzyszą liczne warsztaty, panele dyskusyjne oraz bezpośrednie spotkania branżowe. O światowej randze i nastawieniu na realny networking świadczy również prestiżowy skład tegorocznego jury, selekcjonującego przedstawienia. Zasiadają w nim eksperci znani na arenie międzynarodowej: Roberto Casarotto, który jest m.in. współdyrektorem wspomnianej europejskiej sieci Aerowaves, Norikoshi Takao (dyrektor JAPAN DANCE PLUG), a także wybitna liderka sektora kultury Gintarė Masteikaitė, menedżer kultury Atanas Maev oraz kuratorka tańca Angela Conquet.
Z ponad 20-letnią historią w tle Historia samej Platformy w Polsce sięga 2003 roku. Pierwsza edycja odbyła się wówczas w formie przeglądu, stanowiąc część Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego Ciało/Umysł. Głównym celem pierwszych inicjatorów ze Stowarzyszenia Tancerzy Niezależnych było stworzenie płaszczyzny artystycznego dialogu i współpracy w nowej, zintegrowanej Europie. Od tamtego czasu wydarzenie przeszło dynamiczną ewolucję. Od 2013 roku (na mocy porozumienia z wcześniejszymi organizatorami) głównym organizatorem jest Instytut Muzyki i Tańca (obecnie Narodowy Instytut Muzyki i Tańca – NIMiT), a sama impreza za każdym razem gości w innym polskim ośrodku. Odbywała się już z sukcesem m.in. w Poznaniu, Lublinie, Bytomiu, Gdańsku oraz – w kwietniu 2024 roku – w Łodzi.
O tych fascynujących etapach rozwoju można dowiedzieć się więcej ze strony archiwum Platformy, czytając tekst zatytułowany „Polska Platforma Tańca jako świadek zmian”. Jego autorką jest Anna Królica – współpracująca z nami redaktorka czasopisma „TANIEC”, która z ramienia naszej redakcji będzie na bieżąco relacjonowała tegoroczną, wrocławską odsłonę festiwalu.
„Wrocław tańczy” – nowa odsłona w mieście awangardy We wrześniu 2026 roku kolejnym przystankiem na mapie wydarzenia zostanie Wrocław. Współorganizatorem tegorocznej edycji został z kolei Instytut im. Jerzego Grotowskiego. Kurator programu zapowiadającego i towarzyszącego, Marek Gluziński, przypomina, że to właśnie we Wrocławiu Jerzy Grotowski rewolucjonizował ciało w teatrze, Henryk Tomaszewski powoływał do życia swój nowatorski język pantomimy, a Pomarańczowa Alternatywa organizowała słynne, pokojowe happeningi przeciwko autorytarnej władzy. Wrocław to miasto z głęboką, nieoczywistą historią sztuk performatywnych, ukształtowane przez powojenny tygiel kulturowy, co sprawiło, że otwartość na eksperyment i awangarda do dziś pozostają w nim potężnym nurtem.
Ogromną ambicją i założeniem kuratora było, aby Wrocław stał się aktywnym i twórczym współtwórcą festiwalu, a nie tylko gościnną sceną. Najlepszym na to dowodem jest spektakl otwarcia Polskiej Platformy Tańca, który Maria Stokłosa tworzyła przez ponad cztery tygodnie podczas intensywnego procesu rezydencyjnego, zapraszając do współpracy wrocławskie twórczynie i wrocławskich twórców. Jak zauważają organizatorzy, samo to zakorzenienie w pracy lokalnej stanowi niezwykłą wartość dla wrocławskiego środowiska choreograficznego.
Jesienne wydarzenia odbywać się będą w zjawiskowych przestrzeniach należących do Instytutu Grotowskiego: od historycznej Sali Teatru Laboratorium, przez nowoczesne Studio Na Grobli czy dawną piekarnię garnizonową (obecnie Piekarnia Żywa Kultura – Centrum Sztuk Performatywnych), aż po zanurzoną w naturze leśną bazę Brzezinka.
Zachęcamy Was do śledzenia naszych redakcyjnych relacji! Cytując kuratora programu, przygotujcie się we Wrocławiu na mnóstwo „Miłych poruszeń i wartościowych znaczeń!”.
TANIEC patronuje!
